Zo noemt dus mijn magazine waarvan ik binnenkort het eerste nummer zal uitbrengen.
Maar het is nog lang niet af! Ik heb heel dringend de hulp nodig van biseksuele mensen die even wat willen vertellen over het biseksueel zijn! Gelijk wat, gewoon iets waar ik iets mee kan doen. Graag ook een naam en leeftijd. Dit mag eventueel een pseudoniem zijn. Deze oproep is héél dringend, want Refresh zou ik graag volgende week willen uitbrengen!
Wie bereid is om mee te werken, laat je (verhaal) horen via de knop linksboven, dan komt het wel terecht!
Greetz, thx & mailen maar!
Enigma
PS/ Wie graag het proefnummer van het Brugs/holebi/jongerenmagazine wil ontvangen, laat het mij ook weten via de knop linksboven...
Oké, ik weet het, ik ben waarschijnlijk de laatste. Maar iemand moet toch de laatste zijn? Enne, last but not least ;-p Dus iedereen: een gelukkig 2007 waarin hopelijk al je wensen mogen uitkomen! Eén gouden raad, en neen, niet van tante Kaat: durf je dromen naleven. Durf ervoor gaan. Vecht voor je doel en ga er recht op af! De weg naar je doel is misschien lang en zwaar, maar het zal de moeite lonen!
Maar nu eerst een verklaring... Ik heb een maand niet meer geblogd. Een maand vakantie genomen? Zeker niet! De week na de examens was het nog redelijk druk en heb ik geen tijd gehad om te bloggen. De eerste week van de vakantie was ik bij mijn papa waar ik moeilijk kan bloggen, aangezien hij het officieel nog niet weet van mijn geaardheid. Mijn papa is overbezorgd en controleert me redelijk veel, zodat ik dus niet zoveel kon weggaan ook. Alle afspraakjes en zo moest ik dan in de tweede week regelen, waar ik bij mijn mama ben die meer vertrouwen in me heeft en me minder controleert. Is al die controle nodig? Neen! Ik ben een brave, verstandige, slimme, gecontroleerde jongen die goed weet waarmee hij bezig is. Maar goed, het werd weer school, ja, dat weet ik. Ik heb meermaals geprobeerd te bloggen thuis, maar ik heb nu een slechte modem (msn-mensen kunnen dit bevestigen), waardoor ik heel vaak off vlieg en dus mijn bericht nooit gepost raakt :-S Kijk ook eens naar het uur van mijn post, dan zal je zien dat ik dit vlug op school doe, in afwachting om te gaan eten terwijl mijn Duits juist gedaan is...
Maar goed, ik zal nu echt mijn best doen rapper te bloggen. Thuis toch ook nog een paar keer proberen. En als laatste excuus, ik ben ook bezig met een magazine aan het maken voor holebi's/jongeren. Meer info volgt hier later nog ;-)
Greetz & cu soon (hoop ik toch)
Enigma
PS/ Mijn voornemens zal je binnenkort ook kunnen lezen, net als mijn vakantie-ervaringen.
Sorry dat ik even niets meer van me liet horen, maar het zijn, zoals je wellicht wel door hebt, examens. Drukke week gehad waardoor ik nu moe ben en dus niet veel tijd, zin en energie heb om iets te doen, laat staan bloggen. Sorry daarvoor. Dinsdag zijn mijn examens gedaan, en vanaf dan zal je weer meer te lezen krijgen. Greetz & tot dan
Dit weekend had ik het weer even zwaar. Even zat ik er weer compleet door, maar gelukkig werd ik op tijd getroost (naar de late avond toe :-S ). Het was zelfs zo erg dat ik ervan ben beginnen wenen en me niet meer op mijn schoolwerk, examens, kon concentreren...
Even voelde ik me te veel op de wereld. Maar 's avonds heeft Sammy me getroost met lieve smsjes, waardoor ik me weer beter in mijn vel voelde. Bedankt Sammy. Sammy is ook iemand die ik leerde kennen via internet...
Mja, het weekend was weer tamelijk rot. Weer spanningen thuis, weer van alles naar m'n kop gesmeten gekregen door de spanningen (figuurlijk!), vrijdag magere opkomst voor Sinterklaasfeestje in de andere jeugdbeweging. Zelfs Sinterklaas was al terug naar Spanje ;-) Matty troostte me niet op het moment dat ik het het meest nodig had :-S (waarschijnlijk geen belwaarde?) en ook had ik het moeilijk omdat ik vandaag examen wiskunde had. Wiskunde gaat me dit jaar echt niet, of ik er nu voor leer of niet. Ik ben er de hele zondag mee bezig geweest. Zaterdag heb ik een poging ondernomen om mijn biologie wat structuur bij te brengen, wat ook moeilijk was! Maar zondag dus hele dag wiskunde geleerd, of toch geprobeerd. Het lukte gewoon niet om me te concentreren. En ik zag er ook niet echt het nut van in om te studeren, want of ik er veel of weinig voor leerde, ik behaalde toch steeds dezelfde resultaten, wat leidde tot 52% voor mijn dagelijks werk van wiskunde :-S (ik zit in een wiskundige richting, dus wel heel belangrijk)
Maar goed, examen gepasseerd. Enne, ik voel me goed erbij. Het lukte veel beter dan verwacht. Het ging beter dan de sb's.
Maar goed, genoeg geschreven in deze drukke periode. Ik ga me nu gaan concentreren op chemie en fysica; voor fysica ook nog iets inhalen en neen, geen buizen ;-)
Vrijdagmiddag. Eerste examens gehad. Ik had niet veel goesting om nu veel te leren en heb dus eigenlijk vanmiddag niets gedaan :-$ Maar, wel deze ochtend na mijn examen Frans, dat nog goed gelukt was.
Wat ik dan wel heb gedaan? Een nieuwe blog gemaakt: enigma-mymusic! Deze keer een muziekblog, met veel nieuwe muziek en af en toe ook eens Classix. 't Laatste dat ik er postte was een Classix van The Corrs: 'What Can I Do?' Dit liedje beschrijft de relatie tussen Matty en ik. Ik zou het liedje kunnen zingen. Het is het beste nummer dat omschrijft wat er nu vanbinnen in mij omgaat... Daarom moest het er ook op staan hier ;-)
Vandaag zijn voor mij de examens gestart. Dus zal het hier op de blog iets rustiger worden, maar niet stilvallen (zoals vorige keren gebeurd is :-S ) Ik blijf schrijven deze keer!
Vandaag had ik economie. Eerste deel was makkelijk, tweede deel was enorm moeilijk. Gemiddelde van 70% in de klas? Ik vrees ervoor :-S
Straks zal ik Frans leren (2u examen morgen) en dan heb ik vrij. Wat ik 's namiddags zal doen weet ik nog niet. Vandaag dus iets rustiger leren ;-) Tenzij ik weer word afgeleid... Ja, gisteren werd ik afgeleid, door... Matty. Hij had mijn blogbericht gelezen, maar niet echt commentaar gegeven. Enkel dat hij het mooi geschreven vond, maar het niet plezant vond dat ik er zijn lijsten had opgezet :-S Sorry Matty, maar ik wil weten of ik overreageer. Nu, ik vroeg hem wat hij er nog van vond, maar kreeg niet echt antwoord. Zelf begin ik nu ook te twijfelen aan zijn gevoelens voor mij... Maar ik maak dan weer alles erger dan het is. Ik bekijk alles altijd negatief volgens hem. Mja, hoe zou dat toch komen? Matty zegt zelf dat ik hem niet ken. Volgens mij kent hij zichzelf nog niet helemaal. Goed, ik ken mezelf ook nog niet helemaal. So what?
Mja, ik hoor het jullie al zeggen: misschien hem vergeten? Was het maar zo simpel! (zucht) Waarom kan echte liefde zoveel pijn doen?
Goed, ik heb weer eens wat gepost. En ik kreeg al enkele comments op mijn vraag voor enigma-mymusic. De kans dat ik ermee begin bestaat, maar ik wacht nog even op wat meer commentaar. Voor enigma-mymusic denk ik nu aan twee rubriekjes: 'New' & 'My List' Iemand nog ideetjes?
Greetz & voor de blokkende studenten: veel blokgenot ;-)
Normaal gezien luister ik naar "On Stage" op Stubru, maar vandaag werd dit verstoord door Steven, die de Sinterklaasshow houdt vannacht. We konden hem toevoegen op msn. Bedankt om hier ook eens langs te komen Steven, en ook bedankt om "We All Float" van Hooverphonic te draaien ;-)
Wie het nog niet weet, ik hou ook graag van nieuwe muziek. Daarom denk ik eraan om misschien een tweede blog op te richten, volledig gewijd aan alle nieuwe muziek. Zowel bekend als onbekend, zowel commercieel als alternatief. Gewoon, alles en iedereen die ik graag hoor en graag met jullie zou willen delen. Wat denk je? Goed idee of niet?
"Afwezigheid is voor liefde wat wind is voor vuur: het blust het kleine, maar ontsteekt het grote..."
Ey
Ja, ik weet het, ik had beloofd snel over Matty te schrijven. Hier komt het dus. Ook al doe ik het even liever niet, want ik krijg al de tranen in mijn ogen...
Ja, oké, Tahnut, Raf en Sien hebben al gezegd om hem te laten vallen. Meermaals zelfs. Maar toch kan ik het niet. Het is gewoon te sterk.
Vorige week had hij eindelijk toegegeven wat ik al langer vermoedde: hij voelde wat voor me. Iets kleins. Maar toch iets! Het werd tegengewerkt door gevoelens van vertwijfeling en gevoelens voor één iemand anders. Maar hij voelde iets, en dat was voor mij al meer of genoeg.
Ik had hem ook gevraagd eens twee lijstjes samen te stellen: één met de dingen die ik nog van hem mocht verwachten en ook één met de dingen die hij van mij verwachtte. Dat was vorige week zaterdag. Maar het was een moeilijk karwei en hij vroeg een week uitstel. Die kreeg hij ook.
Zaterdag kwam hij dus on. Hij had de lijsten nog niet gemaakt, maar ging er vlug eens voor kijken. Uiteindelijk kreeg ik de lijsten en voelde ik mij enorm teleurgesteld. Je mag ze eens zien:
Ik wist niet goed wat ik hiervan moest denken. Ik had iets totaal anders in gedachten, maar kom. Even mijn commentaar: Elkaar ontmoeten, right, als meneer niet wil, durft, kan, mag... afspreken? En ik mag niet over liefdesgevoelens praten met hem, is zijn liefde voor mij dan wel echt? Rondvertellen dat hij bi is was eenmaal gebeurd, per toeval, toen ik een foto van hem toonde aan Akof. Akof had hem herkend en zo ging de bal aan het rollen. Erg dat je me zo weinig vertrouwt Matty :'-( En tenslotte bedreigingen? Mja, hij heeft er mij zelf ook al een pak gezonden. Ik ben een lieve jongen, maar ga niet te ver, want ik pak je altijd terug! En iets harder welteverstaan!
Oké, ik had het ontvangen. Ik zei Matty dat ik ontgoocheld was erin. Had hij daarvoor een hele week tijd nodig? Hij kon het niet verdragen en is dan maar off gegaan...
Ik ging later die avond naar de kerstmarkt, samen met Timothy en Eve (zie vorig bericht). Op de bus zaten zij naast elkaar en ik alleen. Ik pakte dan maar mijn gsm en begon wat te prutsen. Ik hield het niet uit en begon Matty te smssen.
Nu zijn we weer enkele dagen verder en heb ik een keuze gemaakt: ik heb besloten hem even gerust te laten. Allé, even of altijd, het hangt van hem af. Hij heeft geen belwaarde meer en kan dus niet terugsmssen. Hoe hij dus hierop reageert weet ik niet.
Matty wist mij indertijd ook eens enorm te ontroeren, positief te breken met vooral het volgende citaat (ik kreeg er toen meerdere): "Afwezigheid is voor liefde wat wind is voor vuur: het blust het kleine, maar ontsteekt het grote..." Dat citaat zal ik nooit vergeten. Persoonlijk vind ik het één van de mooiste citaten die ik al gelezen heb. De betekenis ervan zal je wel begrijpen, dus kan je dit toepassen op Matty en ik...
Alles van Matty is dus weer eens weg, want het doet mij pijn om telkens zijn naam te zien. Het moest dus weg. Ben ik boos? Ik zou niet weten waarom! Ben ik teleurgesteld? Een beetje. Ben ik ongelukkig? Een beetje. Wat ga ik nu doen? Hopen dat Matty op tijd wat van zich laat horen, dat hij gaat beseffen hoe graag hij mij ziet en echt voor me zal strijden zoals in mijn dromen. Zie ik hem nog graag? Ja! Hij is de enige jongen waar ik echt van heb gehouden; hij is mijn Ware Jakob. Mijn liefde voor hem zal altijd wel een beetje aanwezig zijn... Mis ik hem? Zeker en vast! Waar wacht ik op? Op hem! Maar hij krijgt alle tijd die hij nodig heeft, zolang ik maar 1 iets krijg: antwoord! Volgens mijn horoscoop zou ik deze week weten wat echte liefde is. Ik ben eens benieuwd... Eén van die weerkerende dromen mag je gerust weten. Ik ben thuis en mijn gsm staat aan. Opeens krijg ik een smsje. Ik bekijk het. Het is van Matty. Ik open het. Ik lees het: "Zorg da ge binne een half uur in brugge zijt!" Ik raak opgewonden, ga me vlug even verfrissen en haast me dan naar de bushalte. Ik kom in Brugge aan. Ik stap af aan het station. Ik ga naar de ingang van het station. Ik zie niemand die ik ken. Ik voel me wat ongelukkig. Opeens worden mijn ogen bedekt. Ik schrik even. Dan krijg ik een geruststellende zoen in mijn nek. Ik draai me om en zie een stralende Matty die ik een knuffel mag geven. We beleven een fantastische dag.
Droom of werkelijkheid?
Matty, jij bepaalt het. Maar weet, '[ Enigma ] dares to dream...' (nick op msn)
Enigma
PS: 'Don't ever go' van Reborn doet me aan Matty terugdenken. Het is een mooi liedje dat we beiden aan het beluisteren waren en we bang waren elkaar kwijt te raken. Nu ben ik ook bang hem kwijt te raken, maar het wordt tijd dat hij eens gaat beseffen wat ik voor hem beteken en dat ik eens zijn echte bedoelingen leer kennen! Het hangt allemaal van jou af, Matty!
PS2: "Afwezigheid is voor liefde wat wind is voor vuur: het blust het kleine, maar ontsteekt het grote..." is een citaat van R. de Bussy - Rabutin
Vrijdag was dus saai. Zaterdag was iets plezanter ^w^
Ik zei dus al eerder dat ik weekends haat, omdat ik vaak niet in fuifstemming ben of niet naar een fuif mag of omdat ik sommige fuiven marginaal vindt. Dus, Enigma was dit weekend weer in geen fuifstemming, maar Enigma verveelde zich.
Tahnut zei dat ze die avond naar de kerstmarkt ging en vertrok op dat moment al. Leuk idee, dacht ik. Ik stelde mijn broer en stiefbroer voor om ook te gaan naar der kerstmarkt, maar ze hadden eerst niet veel zin. Uiteindelijk heb ik mijn stiefbroer en z'n lief kunnen overtuigen om toch mee te gaan. Laten we ze Timothy en Eve noemen (straks nog toevoegen aan de lijst!)
We namen dus de bus om zo rond 21u toe te komen in Brugge. Wel raar toen ik zag dat alles op het Simon Stevinplein al gesloten was. Geen probleem, dan maar naar de Markt. Op de Markt was het gelukkig wel nog open :-)
Op de Markt begonnen we dus met een Glühwhine. We kwamen voor de kerstmarkt en liepen dus ook eens rond. Al snel hadden we de hele toer gedaan en ik dacht misschien dat er op de Burg nog wat te beleven was, dus gingen we ook even naar de Burg en zo naar de Vismarkt. Al snel hadden we ook alles gezien (neen, er was geen kerstmarkt, gewoon even genieten van het nachtelijke, romantische Brugge) en het was bijna 22u dus vroeg ik wat we nog gingen doen. Ik stelde cinema of café voor. Timothy zei dat we voor middernacht moesten thuis zijn, dus werd cinema nogal moeilijk...
Het werd dus café, maar om 22u op een zaterdagavond een rustig gezellig cafétje zoeken is moeilijk. Oké, we konden wel naar danscafés gaan, maar we wilden liever naar een rustig café gaan waar we wat konden praten. Dus gingen we op zoek. Moeilijke speurtocht en toch wel zowat het hele centrum afgelopen. Uiteindelijk toch nog een adresje gevonden. Jammer genoeg niets nieuws voor mij. Ja, ik ga nog graag eens op ontdekkingstocht, maar dat zat er die avond niet in. Mensen met tips, post ze gerust é ;-) Het werd al snel 23u en we moesten dus onze bus terug nemen om voor middernacht thuis te komen. Maar Timothy en ik hadden nog honger - goesting - en besloten om nog vlug naar een snackbar te gaan. Daar aangekomen zag Timothy enkele vrienden van hem, maar ik wou nog de bus halen en ik ging dus vlug naar binnen. Via via uit vertrouwelijke bron wist ik dat er daar een jongen in de weekends werkt die ook homo is, maar er niet echt voor uit komt. Hij was het natuurlijk. Het was een lieve aangename knappe jongen (ja, zo'n beetje mijn type). Ik durfde hem niet echt aan te spreken bij zijn naam, omdat wij elkaar niet meer zo goed kennen, maar zijn tante en mijn mama kennen elkaar heel goed. Vroeger zagen we elkaar zo af en toe eens, maar ouder wordende minder. Ik was er dus niet helemaal zeker van of het hem was, en hij zeker van mij niet, dus durfde ik niet even "hallo, ken je mij niet meer?" te zeggen.
Toen we terug liepen naar 't Zand, naar de bushalte, zei Eve tegen me dat die jongen ook zo was als ik. Ik kreeg het bijna. Ze zei dat ze het wist van een vriendin van haar, maar het mij niet durfde zeggen omwille van Timothy's vrienden. Had ik het vroeger geweten, dan had ik hem zeker aangesproken. Jongen, als je weet dat het over jou gaat, wees niet bang om mij eens te mailen ;-)
Greetz
Enigma
PS: Aja, we hadden onze bus wel gemist, maar ik vond het niet erg. Die jongen zien had veel goed gemaakt! Enne, we zijn dan maar te voet naar mijn ouders gegaan die wat verder zaten te eten...
Vrijdag was redelijk saai. Ik was bang van Sinterklaas, want hij had leuke opdrachtjes verzonnen om ons eens goed te straffen in mijn jeugdbeweging. Ja, inderdaad, 't was Sinterklaasfeestje ;-)
Al van in het begin werd ik door de leiding bang gemaakt dat ik een heel erge opdracht zou krijgen. Ik verlangde er enerzijds wel naar, maar anderzijds was ik ook bang. Bang van Sinterklaas? Ja, niet van Zwarte Piet! Waarom? Hij had het Grote Boek bij zich met al onze fouten in waarvoor we gestraft moesten worden.
Oké, dit jaar had ik geprobeerd braaf te zijn na mijn straf van vorig jaar, maar ze konden altijd wel iets bedenken. Eerlijk gezegd had ik gedacht dat ik iets zou moeten doen i.v.m. mijn geaardheid, omdat was uitgelekt dat ik homo ben...
Maar ik was ook bang omdat al velen iets hadden moeten doen met eten en drinken. Geloof me, dat wil je niet eten, noch drinken. Het zag er walgelijk uit. En ja, ik heb kotsangst :-S
Daarom was ik dus bang. Uiteindelijk, vier uur later mochten we eindelijk weg. Ik was bijna in slaap gevallen. Sorry Sinterklaas en Zwarte Piet(in) (jaja, ook een vrouwelijke piet!), maar het was dit jaar oersaai! Misschien word ik nu volgend jaar gestraft?
Bijna 1 december. Wereldaidsdag. Dit jaar weer nieuw dossiertje gelezen. Ik ben er wel wat van verschoten. Het aantal besmette homoseksuelen is enorm toegenomen in een slechts een jaar tijd...
In 2005 telde men 1072 diagnoses meer. Dit is een stijging van 7,1%!!! De stijging ligt in België vooral bij de homoseksuelen (zowel op hiv als op andere soa's) Maar het is niet alleen in België, ook in de rest van Europa.
De voornaamste oorzaken: - onveilig vrijen - jonge gays die het gevaar minimaliseren - de verminderde angst voor hiv - de onwetendheid van besmetting
Mensen, hetero als homo, laat je testen wanneer je het niet zeker bent... Beter een veilig leven dan een leven vol gevaar. En nog iets: put a condom on your willy!
Meer informatie? (ook wel bronnen en andere nuttige info)
Gisteren (woensdag) toen Moerbie afsloot wist hij nog geen onderwerp voor de volgende aflevering. Even kwam pesten ter sprake. Vandaag was het onderwerp dus pesten geworden. Ik zei het al, vaak zever, soms eens heel interessant! Nu dus ook nog eens interessant!
Wat heeft dit nu met mijn trauma te maken? Alles! Vroeger werd ik eens heel zwaar gepest, en dat heeft een trauma veroorzaakt...
Vroeger, toen ik nog heel klein was, was ik verliefd op een meisje, laten we haar Line noemen. Of je op die leeftijd al van liefde en koppeltjes kan spreken durf ik niet zeggen, we waren amper 4 jaar oud! We brachten veel tijd door met elkaar. Zowel 's ochtends, 's middags als in de speeltijden waren we onafscheidelijk. Dus koppel of verliefd misschien niet, maar wel onafscheidelijk!
Iemand echter was daarop jaloers... Die kon het echt niet verdragen dat Line en ik hele tijd bij elkaar waren. Hij was een jaar ouder, en op kleuterleeftijd is dat een immens verschil. We waren doodsbang van hem. Hij pestte ons altijd. Het ging van kwaad naar erger en we hadden maar één oplossing: onze "relatie" stoppen... Dat deden we dus ook. We verbraken het contact met elkaar en de pesterijen hielden op.
Oké, je mag dit overdreven vinden. Maar die tijd heb ik heel vaak in angst geleefd en dat heeft ervoor gezorgd dat ik misschien wel verliefd werd op een meisje, maar er toch geen relatie mee durfde beginnen. Ik was gewoon bang dat hetzelfde nog eens zou gebeuren... Misschien is dat ook wel ergens aanleiding dat ik homo ben geworden?
Neen! Holebiseksualiteit verkrijg je niet zomaar. Het is aangeboren, genetisch bepaald. Het komt er niet zomaar door een traumatische ervaring. Het komt er niet door een virus. Het zit al in je bloed, nog voor je geboorte.
Heeft dat trauma invloed gehad op mijn leven? Ja! Samen met de scheiding van mijn ouders heeft dat heel sterk aan mijn zelfvertrouwen geknaagd. Mijn zelfvertrouwen was weg. Ik trok alles in twijfel en durfde geen relaties meer aangaan. Ik was een slaafje geworden. Ik durfde niet opkomen voor mezelf.
Nu ben ik veel veranderd. Door mezelf te leren kennen is er een heel andere wereld voor me opgen gegaan. De wereld waarin ik echt in thuis hoor. De wereld van de holebi's...
In "Jaspers vlinders", ja, ik ben hier weer ermee, maar het is dan ook een zalig boek, wordt gezegd dat een mens een vlinder is. En een vlinder moet kunnen vliegen. Een vlinder mag je niet vastspelden. Vroeger was ik vastgespeld. Maar mensen als Akof, Elias en Yonna hebben mij weer vrijgelaten en laten vliegen. Bedankt daarvoor! Ook al ben ik mijn goede band kwijt met Akof en Yonna, ik blijf hen eeuwig dankbaar voor hetgeen zij me toen gaven...
Oké, gisteren was het gelukt om eindelijk dat clipje erop te krijgen zoals ik wou. Vandaag luisterde ik naar mijn mp3 en ik dacht dat er hier nog een clip ontbreekt: "Rooftops" van Lostprophets. Het is nog een clip met een volgens mij belangrijke boodschap in...
Veel kijkplezier... (aja, en die clip is iets ruiger, maar ook voor de gevoelige oortjes geschikt ;-) )
't Is me uiteindelijk toch gelukt na zo'n drie kwartier sukkelen om toch die videoclip te krijgen op m'n blog. Ik wou zo graag dat je hem gewoon van hieruit kan bekijken. En ja hoor, dit lukt eindelijk ;-)
Eigenlijk had ik hier graag nog veel meer willen posten vandaag, maar ik vrees dat het er niet meer van zal komen. Het is nu kwart na één, ik zal nog even lezen in mijn mooi boek ("Jaspers vlinders" van Johan Vandevelde)...
Mja, waarover ik het de volgende dagen nu zal hebben? - eerst en vooral zou ik het nog eens willen hebben over Matty (zal zeker voor morgen zijn aangezien ik er normaal gezien morgen weer mee zal chatten...) - dan zou ik het ook graag willen hebben over "Jaspers vlinders" van Johan Vandevelde (echte aanrader, en omdat we nu inmiddels al woensdag zijn moet dit er nog op: als je tijd en zin hebt om een goed boek te lezen, kies dan voor dit boek; het leest enorm snel en er is een mooi verhaal achter (meer info volgt later nog, maar omdat in mijn dorp de bib alleen op woensdag en zaterdag open is wil ik dit nu nog even vlug posten)) - dan ook nog eens mijn verleden terug oprakelen, met name mijn grote trauma...
Momenteel gaat het weer goed met me. Blijkbaar heel goed, want - geloof het of niet - ik ga Paris Hilton promoten (ben ik misschien op m'n kop gevallen? :-S )
Oké, nu vraag je je af waarom ik Paris ga verdedigen?
Allereerst wil ik even mijn gedacht zeggen... Ik walg van haar. Zij is mijn ogen het domme blondje uit alle gelijknamige moppen. Haar kop alleen al maakt mij misselijk. En ik snap niet dat iemand zoveel dommigheden in een week kan uithalen als zij (nu zwijg ik beter want ik voel de negatieve kritiek al komen) Kortom, ik ben niet voor Paris. Ja, ik weet dat ze slimmer is dan haar domme kop, want madam Hilton heeft weer een manier gevonden om nog rijker te worden... Maar ik zou haar promoten. Dus doe ik het ook. Het beste van haar is haar muziek. Oké, er bestaat zeker en vast beters, maar naar haar muziek bleef ik wel luisteren. Ik verzet er de radio niet voor. TMF en JIM daarentegen zijn anders.
Ik ben een clipliefhebber, en dus wou ik ook Paris' nieuwste 'Nothing In This World' een kans geven (ook omdat ik niet wist wat het was)
En ja, die clip heeft iets. Eindelijk iets van Paris met inhoud (haar hotels van papalief mogen er ook zijn, hé!) Neen echt, die clip sprak me enorm aan. Vooral de boodschap die erachter steekt: DARE TO DREAM!!! Een boodschap die ik zowel wil richten naar hetero's, als holebi's. Durf dromen mensen!
Speciaal voor onze nieuwsgierigen heb ik even de clip hier klaargezet... (zelfs al walg je even veel als ik van Paris, die clip valt echt goed mee (ik kon hem tot het einde bekijken))
Je hebt misschien al gemerkt dat het hier laatste dagen wat stil is, maar het is omdat ik emoitioneel leeg ben. Uitgeput. Kapot. Het gaat even niet meer. Ik heb weer een rotweekend achter de rug. Sommige haten de week, ik haat het weekend.
Mijn leven zit vol ups & downs. Gisteren kreeg ik nog een down. Vandaag was het weer een up...
Gisterenavond vond dus de ceremonie plaats, waarin ik afrekende met een aantal jongens door alles weg te doen wat me aan hen deed denken. Dus dat wil zeggen: smsjes, gsm-nummers, chatgeschiedenis, e-mails, mailadressen, papieren, documenten, foto's, enz. Kortom: alles. GSM en laptop waren al leeg. Enkel nog het gewone materiaal. Het materiële. Dat moest verbrand worden. Geloof me, het was een pak. Tahnut wou er graag bij zijn, als morele steun, maar ik deed het liever alleen.
De koele ijskoning is uiteindelijk toch gebroken. Toen ik één foto zag; één gezicht zag in vlammen opgaan, toen ben ik beginnen wenen. Op dat moment voelde ik de pijn. Het was Matty. Voor hem heb ik geweend, niet voor de rest. De rest laat mij nu koud, maar Matty niet.
Waarom Matty niet? Ja, ik zie hem graag. Ik zie hem gvd doodgraag!
Oké, ik had zijn mailadres verwijderd, maar ik was "vergeten" hem ook te blokkeren. Hij nam toch nooit contact met mij op, dus dacht ik niet dat hij mij nog ging spreken...
Helaas, hij sprak me dus wel aan gisterenmiddag. Ons gesprek op msn begon met een fikse ruzie waarbij we enorm grof werden. We waren beiden kwaad op elkaar. Ik slaagde er uiteindelijk in hem te doen breken: opeens werd hij gevoelig. Ondertussen waren we al aan het smssen, want hij was weg van msn gegaan. Ik bleef echter ijskoning. Hij had me te diep geraakt en het kon zo niet verder. Hij moest weg uit mijn leven. Het werd te pijnlijk voor mij. Hem uitschelden gaf mij een goed gevoel. Ik ben echt ijskoning als het moet... :-S
Oké, hoe krijg je een ijskoning aan het smelten? Heel simpel. Papier en brandend vuur! De haard smeulde nog wat na en ik besloot om hem weer aan te steken. Dat deed ik dus. De haard brandde goed en dus smeet ik er de eerste papieren op. Het deed me niets. Het was zelfs een opluchting. Dat ging zo verder. Tot ik aan de laatste foto's kwam: die van Matty. Toen ik zijn nogal droevig uitziend gezicht in vlammen zag opgaan brak ik. Toen ben ik beginnen wenen. Ik moest hem toen wel smssen. Dat deed ik. Ik smste hem en hij antwoordde terug.
Toen kregen we een emotioneel gesprek waarbij we beiden eens echt volledig eerlijk werden. Dat werd eens nodig. We hebben dus beiden onze frustraties verteld. Nu begrijpen we elkaar beter. Ik had hem wat onderschat. Hij geeft veel meer om mij dan ik dacht. Veel meer. En ik zie hem doodgraag.
Maar kan ik hem nog een kans geven? Dat weet ik echt niet... Kan je nog een gezonde, normale, goede vriendschap krijgen wanneer de ene smoor is op de ander terwijl de ander niets voelt voor de ene? Ik weet het niet. Ik denk niet dat ik dat kan, dus daarom zou ik breken. Oké, het is drastisch, maar ik weet echt niet goed wat ik moet doen... :-S
Deze morgen vertelde ik dus alles aan Tahnut, die zei dat ik moest breken. Het mocht niet nog eens gebeuren dat ik brak. Ook Akof heb ik mijn verhaal verteld. Akof reageerde totaal anders dan ik had verwacht. Oké, Akof had mij gezegd dat ik dat niet mocht verbranden, omdat ik er nog spijt van zou krijgen. En ja, hij had gelijk. Alleen van Matty had ik spijt. Ik vertelde Akof alles, ook van onze smsjes. Akofs reactie toen verbaasde mij echt, maar geloof me, ik was blij dat hij het zei. Dat had ik nodig. Ik ben hem er dankbaar voor. Ja, je wilt weten wat hij toen zei, hé? Hij zei dat Matty en ik een haat-liefde-verhouding hebben en dat we elkaar heel graag moeten zien. Zelf denk ik dat ook. Of hoop ik toch ook.
Dat was het eerste goede. Buiten de sb van esthetica gebeurden er nog goede dingen. Voor mijn jaarwerk economie heb ik in de mini een heel mooi resultaat gekregen (dank u, leercoaches :-D ) en mijn rapport valt nog goed mee. Ik ben wel weer wat gezakt, maar ben blij dat ik geen buis heb voor wiskunde en fysica (waar ik wel even voor vreesde). Anders was vandaag een vrij supere dag met veel leuke momenten. Wat ik met Matty moet doen weet ik echter nog niet. Maar iedereen raadt mij aan dat tijd raad brengt. Dat hoop ik toch... Ergens wil ik hem heel graag nog een kans geven, want hij betekent heel veel voor me, maar anderzijds ben ik bang om weer gekwetst te worden...
Zo, dat was het weer even... Greetz
Enigma
PS: Ik heb echt een hottie ontdekt dankzij Elias. Wil je hem ook eens zien? Hij staat hier op mijn blog en zijn naam is Tobias Schönenberg. Enne, dat is hij ook, schöne ;-p
Het werd stilaan eens tijd om weer eens iets anders boven te halen dan mijn eigen verhaal, vind ik toch, dus even wat actualiteit... Hiervoor heb ik 3 puntjes...
1. Vanavond is het een reportage in Telefacts op VTM (ja, ik ga nog eens naar VTM kijken) over een jongen van 7 jaar die zich verkleed als meisje. Is hij homo? Ik kijk nooit VTM, dus weet ik er niet veel over. Enkel voor Telefacts kijk ik VTM. De avonden spendeer ik met VT4 ;-)
2. Zangeres Pink wil holebi's steunen! Ze zal het gezicht worden van een Amerikaanse campagne die holebi's wil steunen in hun rechten. Pink zelf heeft een duidelijke boodschap voor alle holebi's: "Praat erover!"
3. In de Joepie van deze week staat het pollresultaat op volgende vraag: "Hoe sta jij tegenover homoseksualiteit?" (3861 stemmen) 84% zegt: "Ik heb daar geen probleem mee, iedereen is nu eenmaal anders." 12% zegt: "Ik tolereer homo's wel, maar blijf toch liever uit de buurt." 4% zegt: "Zwijg me van homo's en lesbiennes! Ik moet er niet van weten!" Met andere woorden: homoseksualiteit wordt dus wel heel goed aanvaard in onze maatschappij. Dus minder schrik om te outen?
Ik ben dus een 17-jarige bi- of homoseksuele jongen (jaja, 'k ben er nog niet uit :-S ) met veel twijfels en problemen en een eigen kijk op de wereld! Wil je me leren kennen? Lees dan verder! Of zit je met een vraag of probleem? Gebruik dan de knop linksboven ;-p
Zo noemt dus mijn magazine waarvan ik binnenkort het eerste nummer zal uitbrengen.
Reacties (14)
Nogmaals ey
Vorige pagina 